توسعه رنگدانه اکسید آهن

تا اواخر قرن نوزدهم، رنگدانه های اکسید آهن به طور کامل از مواد طبیعی و با تغییرات اندکی به جز تصفیه فیزیکی به دست می آمد. برشته کردن یا کلسینه کردن نیز در برخی موارد استفاده می شد. با این حال، در اوایل قرن بیستم، روش های شیمیایی برای تولید مصنوعی اکسیدهای آهن تجاری توسعه یافت. تولید مصنوعی یکنواختی بهبود یافته و همچنین خواصی را که برای اکسیدهای طبیعی در دسترس نیست، فراهم کرد و در نتیجه، مواد مصنوعی در بسیاری از کاربردها جایگزین مواد طبیعی شدند. امروزه صنعت رنگدانه اکسید آهن ترکیبی از اکسیدهای مصنوعی تهیه شده با مشخصات مختلف و همچنین تعدادی اکسید طبیعی خاص را تولید می کند که به دلیل هزینه کمتر یا منحصر به فرد بودن رنگ هنوز مورد نظر است.
صنعت اکسید آهن به بلوغ رسیده است، با محصولاتی که بر اساس خواص شیمیایی و فیزیکی با مصارف نهایی مطابقت دارند، که مهمترین آنها پایداری و غیرسمی بودن است. اکسیدهای آهن به دلیل ارزان بودن و در دسترس بودن یکی از مهم ترین گروه های رنگدانه های معدنی رنگی هستند. رنگدانه های مصنوعی که اغلب از ضایعات یا به عنوان محصول جانبی صنایع دیگر ساخته می شوند، به مهمترین جزء صنعت اکسید آهن تبدیل شده اند.